niedziela, 2 kwietnia 2017

Rok dwutysięczny siedemnasty

Kultura języka:

Nie mówimy: "Rok dwutysięczny siedemnasty"
Należy mówić: "Rok dwa tysiące siedemnasty"

Rok 2000 to oczywiście "rok dwutysięczny". Jednak gdy liczebnik nie jest okrągły, wówczas mówimy już "rok dwa tysiące .... pierwszy, drugi, siedemnasty itd.

czwartek, 1 września 2016

"Godzina czasu"

Kultura języka:

Nie mówimy: "Godzina czasu"
Należy mówić: "Godzina"

"Godzina czasu" to pleonazm - błąd językowy określany czasem mianem "masła maślanego". Nie może być bowiem "godziny cukru" albo "godziny benzyny". Jeśli mówimy o "godzinie", to wiadomo, że chodzi o czas, ponieważ "godzina" jest miarą czasu.

"Godzina czasu" jest zatem błędem zarówno językowym jak i logicznym.

niedziela, 7 sierpnia 2016

7 zasad savoir-vivre na plaży

Lato w pełni. Myślę, że warto odświeżyć sobie zasady zachowywania się na plaży:

1. Parawan służy do tego, aby osłonić się od wiatru z tej strony, z której on wieje, a nie do tego, aby ogrodzić sobie na plaży prywatny ogródek.

2. Pamiętaj, że ludzie chodzą na plażę również po to, aby posłuchać szumu fal. Nie włączaj zatem radia i nie rozmawiaj zbyt głośno, aby sąsiedzi nad morzem mogli odpocząć od hałasu, który przecież mają na co dzień.

3. Strój kąpielowy nie powinien być zbyt skąpy, ponieważ wygląd człowieka z klasą nie powinien być wulgarny. Okazywanie sobie przesadnej czułości na plaży też nie jest w dobrym tonie.

4. Jeśli już koniecznie musisz zapalić papierosa, oddal się w ustronne miejsce, aby zapach dymu nie nękał sąsiadów. Nie urządzaj grilla na plaży - twoim sąsiadom może przeszkadzać zarówno dym jak i zapach pieczonego mięsiwa.

5. Zadbaj, aby biegające dzieci lub czworonożny pupil, nie były kłopotliwe dla innych, np. nie obsypywały piaskiem innych.

6. Śmieci zabieramy ze sobą. Po zwinięciu koca i zebraniu rzeczy jeszcze raz zerknij na miejsce plażowania, aby sprawdzić, czy nie pozostawiliśmy przypadkiem po sobie jakichś śmieci.

7. Spożywanie alkoholu na plaży nie jest w dobrym tonie. Jeśli masz ochotę na kufel piwa, załóż jakiś strój i wstąp do pobliskiego baru.

A was, co takiego irytuje w zachowaniu innych na plaży?

czwartek, 14 lipca 2016

"W każdym bądź razie"

Kultura języka:
Nie mówimy: "W każdym bądź razie".
Dopuszczalne są jedynie zwroty: "w każdym razie" oraz "bądź co bądź."
Błędne wyrażenie "w każdym bądź razie" powstało ze skrzyżowania dwóch poprawnych. Jest ono jednak jednoznacznie odrzucane przez językoznawców oraz słowniki poprawnej polszczyzny jako błędy językowe, nawet w mowie potocznej.

środa, 29 czerwca 2016

Nie podajemy ręki...

Nie podanie komuś ręki traktowane jest jako afront wobec tej osoby. Ostentacyjne zignorowanie wyciągniętej do nas dłoni zwykle kończy znajomość. Czy są jednak okoliczności, w których ręki podawać nie należy lub nie wypada? Są. Nie chodzi jednak tu o demonstrację naszego stosunku do drugiej osoby, lecz o zapewnienie mu minimum komfortu podczas powitania.

Nie podajemy rąk brudnych. Jeśli reperujemy nasz rower i mamy dłonie umazane smarem, to jeśli podejdzie do nas sąsiad na krótką pogawędkę, wówczas nie podajemy brudnej dłoni. Jeśli widzimy, że ktoś ma brudne dłonie, bo akurat wykonał jakąś pracę, też nie wyciągamy jako pierwsi ręki do niego. Mnie osobiście stresuje bardzo fakt, kiedy ktoś tak bardzo chce zaakcentować fakt bezwarunkowej akceptacji mojej osoby, że ochoczo "wyciąga grabę" z okrzykiem, że nic nie szkodzi, że mam brudne ręce.

Nie podajemy rąk mokrych. Ostatnio byłem w sytuacji, gdy w publicznej łazience skończyły się papierowe ręczniki. Wyszedłem zatem w mokrymi rękoma. Po chwili napotkałem znajomego, który wyciągnął dłoń na powitanie. W tej sytuacji najlepiej przeprosić, mówiąc "Przepraszam, mam mokre ręce".

Nie podajemy rąk w rękawiczce. Wyjątek stanowią rękawiczki ozdobne kobiece, oraz rękawiczki żołnierskie do munduru galowego. Zatem kobieta będąc w na bankiecie w sukni balowej, założywszy długie czarne rękawiczki, ma prawo podać rękę, ponieważ zdejmowanie ich jest niepraktyczne. Podobnie dwóch oficerów witających się na paradzie wojskowej, ma prawo uścisnąć sobie dłoń bez zdejmowania skórzanej rękawiczki.

Nie podajemy jako pierwsi ręki osobie ważniejszej od nas. Nie wypada, gdy nastolatek "wyciąga grabę" jako pierwszy do starszej nauczycielki. Pamiętajmy, że jako pierwsza zawsze podaje rękę osoba ważniejsza, a zatem: starszy młodszemu, kobieta mężczyźnie, szef podwładnemu, nauczyciel uczniowi itd.

niedziela, 12 czerwca 2016

Czy całować kobiety w rękę?

Całowanie kobiet w rękę, na przykład na powitanie, jest starym polskim obyczajem. Zwyczaj ten, choć coraz rzadziej praktykowany, ma bardzo wielu zwolenników, którzy obstają przy tym, że jest typowo polskim wyrazem stosunku wobec kobiet. Całowanie kobiet w rękę też jednak liczne grono przeciwników, którzy zarzucają mu staroświeckość, zaściankowość, nieeuropejskość, czy wręcz niehigieniczność. Zatem: czy wolno, czy należy, czy wypada całować kobiety w rękę? A jeśli tak, to kiedy i pod jakimi warunkami.



Obowiązku całowania kobiet w rękę oczywiście nie ma. Jeśli jednak polska tradycja jest ci droga i chciałbyś praktykować ten szarmancki obyczaj, możesz to czynić. Pamiętaj jednak, że nie zawsze i nie wszędzie wypada całować kobietę w rękę. Oto garść zasad, który gdy stosowane, pomogą uniknąć gafy:

1. Całujemy kobiety w rękę zwykle w sytuacjach mających odpowiednią rangę: w domu, wśród bliskich, na przyjęciu urodzinowym, na uroczystości państwowej, obchodzonym jubileuszu, podczas wręczania nagród i nominacji itp. Innymi słowy raczej nie robimy tego w czasie spotkań przypadkowych i przelotnych, oraz podczas spotkań towarzyskich o niskiej randze, np. w tramwaju, autobusie, na ulicy, w kościele, w sklepie spożywczym, na dyskotece.

2. Nie całujemy w rękę kobiet w sytuacjach zawodowych oraz biznesowych. Zatem jeśli wybieramy się na spotkanie handlowe do korporacji, zwyczajnie podajemy rękę, zarówno mężczyznom jak i kobietom.

3. Starsi panowie nie całują w rękę dużo młodszych od siebie dziewcząt i bardzo młodych kobiet. Choć są tu pewne wyjątki. Np. uchodzi, gdy sędziwy wuj pogratuluje swojej młodej siostrzenicy narodzin pierwszego dziecka, wręczając jej kwiaty i całując w dłoń.

4. Całując kobietę w rękę, nie wyrywamy jej dłoni energicznie do naszych ust, lecz skłaniamy się.

5. Całujemy lekko i krótko dłoń, a nie np. nadgarstek. Jeśli kobieta nosi rękawiczkę, całujemy właśnie w tę rękawiczkę, a nie odsłoniętą część ciała na nadgarstku. Całowanie w rękawiczkę może mieć miejsce tylko wówczas, gdy rękawiczka ta jest ozdobą kobiecej dłoni. Jeśli kobieta założyła grubą rękawiczkę z jednym palcem do ochrony przed zimnem, wówczas takich rękawiczek nie całujemy.

6. Za granicą i wobec cudzoziemek przebywających w Polsce wykazujemy daleko idącą powściągliwość w praktykowaniu tego obyczaju. Nie wszędzie bowiem zwyczaj całowania kobiety w rękę jest znany i akceptowany.

I najważniejsze: jeśli wyczuwamy, że dana kobieta nie lubi być całowana w rękę, powinniśmy zaniechać wobec niej naszej praktyki.

A co wy sądzicie o tym starym obyczaju?

-----------------------------------------

Klub Petroniusza

Bądź człowiekiem z klasą - wstąp do klubu Petroniusza! Pozostaw swój adres e-mail, a otrzymywać będziesz regularnie porady, wskazówki, ale również rabaty na zakupu w ekskluzywnych sklepach internetowych: http://www.petroniusz.info/klub/

W każdej chwili będziesz mógł się wypisać.

środa, 1 czerwca 2016

Na czym polega prawdziwa elegancja w ubieraniu się?

Elegancja jest terminem szerokim. Nie da się podać gotowego zestawu odzieży na "każdą okazję", dzięki której zawsze i wszędzie będziemy wyglądać elegancko. Są jednak ogólne zasady, dzięki którym możemy czuć się i faktycznie wyglądać elegancko bez względu na to, czy znajdujemy się na spacerze w parku czy na kolacji w wytwornej restauracji.

Irena Kamińska-Radomska w swojej książce „Etykieta biznesu” pisze, że „możemy być pewni, że wyglądamy elegancko”, gdy nasz strój jest „skromny, drogi i konserwatywny”.

Co to oznacza:

Skromność. Strój skromny to taki, który nie jest wyzywający dla płci przeciwnej. Nie odsłania on zanadto ciała, nie epatuje nagością, seksapilem. Strój skromny to również taki, którzy nie rzuca się w oczy, nie jest przesadnie ekstrawagancki, a przede wszystkim nie stanowi demonstracji zasobności naszego portfela.

Drogi. Strój drogi to taki, który jest wart swojej ceny, jest wykonany z wysokiej jakości materiałów i nie sprawia wrażenia znoszonego. Nie wypada człowiekowi ceniącemu sobie elegancję obwieszać się złotem, eksponować metki najdroższych domów mody wybrać się do przeciętnie żyjących przyjaciół w stroju za wielokrotność ich miesięcznych dochodów. Wystarczy, że zadbamy, aby w naszej szafie był jeden garnitur, lecz dobre jakości, dwie pary butów, ale nie tandetnych itd.

Konserwatywny. Konserwatyzm w ubiorze ma różne oblicza. Czym innym jest strój konserwatywny dla emeryta, czym innym dla 19-letniej kobiety. Co innego rozumiemy poprzez konserwatyzm na pogrzebie, co innego na potańcówce. Do każdej sytuacji należy przyłożyć stosowną miarę. Czerwone półbuty założone na pogrzeb mogą wydać się zbyt ekstrawaganckie i przez to niestosowne, lecz na potańcówkę będą w sam raz. Konserwatywny to znaczy wpisujący się w pewną tradycję co do miejsca i czasu.

Tak więc będziemy elegancko ubrani zawsze, gdy ubierzemy strój skromny, nie odsłaniający golizny, nie rzucający się w oczy, a do tego dobrej jakości, bez widocznych śladów intensywnego użytkowania, a przede wszystkim dobrany do czasu i miejsca.

-----------------------------------------

Subskrypcja bloga

Bądź człowiekiem z klasą - nie przegap żadnej porady! Zasubskrybuj nasz blog i otrzymuj zajawki artykułów na maila: http://www.petroniusz.info/biuletyn/

W każdej chwili będziesz mógł się wypisać.